|
|
|
|
|
|
Nieuws
»
Roco is niet meer
(8-3-2011)
Roco is niet meer 8 maart 2011
De eigenaren van Roco bleven tot aan zijn dood toe in hem geloven. Ze hielden van hem en vertrouwden hem, onvoorwaardelijk. Maar tijdens Roco’s verblijf bij Martin Gaus werd het ook de eigenaren duidelijk dat Roco de test niet zou kunnen halen in het daarvoor gekozen tijdsbestek. De isolatie in de opslag had Roco duidelijk geen goed gedaan. De eigenaren stonden toen voor een afschuwelijk dilemma: ervoor kiezen om Roco in te laten slapen zou voorkomen dat Roco terug in isolatie naar de oude opslag zou worden gebracht om daar uiteindelijk na de rechtzaak gedood te worden. Het getuigt van veel moed en liefde voor hun hond dat de eigenaren gekozen hebben voor het welzijn van Roco. Hierdoor heeft Roco vlak voor zijn dood nog kunnen spelen met hen en is hij in hun vertouwde nabijheid rustig in slaap gevallen om daarna niet meer wakker te worden. Roco was één van die honden die zichtbaar niet tegen de isolatie van de opslag kon. Verzoek aan rechtbank om zaken inbeslaggenomen dieren voorrang te verlenen 20 januari 2011 Werkgroep Hulp Inbeslaggenomen Honden heeft een schriftelijk verzoek aan alle strafkamers van de rechtbanken in ons land gestuurd om uit dierenwelzijnsoogpunt een diervriendelijker beleid in overweging te nemen wanneer het gaat om de afhandeling van strafzaken waarbij levende dieren inbeslaggenomen zijn. In de huidige praktijk zitten honden en andere dieren nu vele maanden en soms zelfs langer dan een jaar geïsoleerd in een opslag. Omdat veel dieren slecht tegen de omstandigheden in de opslag kunnen, brengt dit onnodig veel dierenleed met zich mee. Een deel van dit dierenleed kan voorkomen worden wanneer rechtbanken er voor kiezen om strafzaken waarbij levende inbeslaggenomen dieren betrokken zijn bewust voorrang te verlenen. Ook kan men er voor kiezen, om wanneer een zitting om bepaalde redenen uitvalt, hiervoor in de plaats een zaak met een inbeslaggenomen dier te behandelen. Werkgroep Hulp Inbeslaggenomen Honden hoopt dat aan haar verzoek door de rechtbanken gehoor wordt gegeven. Roco mag naar Martin Gaus 18 januari 2011 De rechter heeft vandaag op de zitting besloten dat Roco op kosten van de eigenaren naar Martin Gaus mag gaan om te herstellen van het trauma dat hij opliep door de isolatie in de opslag. Na een maand zal hij bij Martin Gaus opnieuw getest worden.
Door de opslaghouder is Roco geheel aan zijn lot overgelaten. Uit het verslag van het testrapport blijkt dat de opslaghouder geen enkele poging heeft gedaan om het vertrouwen van de bange hond te winnen. Ondanks dat de hond duidelijk getraumatiseerd is, doodsbang en daardoor niet te testen, stelt de tester Roco op 9 september toch bloot aan enkele testonderdelen waardoor de hond alleen maar banger wordt. Roco bijt niet, maar laat slechts zien hoe ontzettend bang hij is. De tester kwam door een niet afgemaakte test die op deze wijze nooit afgenomen had behoren te worden en een opslaghouder die deze hond aan zijn lot overliet tot de schandalige en onrechtvaardige conclusie dat Roco geëuthanaseerd diende te worden. Wij zijn blij dat Roco nu met hulp van veel aandacht en geduld in ieder geval een kans gaat krijgen. Cady mag naar huis 12 januari 2011
Anders dan bij de eerste test, is nu ook de bekwaamheid van de eigenaresse om met Cady op een goede manier om te gaan, in de beoordeling meegenomen. Ondanks dat Cady de test niet helemaal goed doorliep, mag ze nu toch met een aanlijn- en muilkorfgebod naar huis samen met haar eigenaresse. Over een half jaar wordt Cady opnieuw getest. In de tussenliggende tijd zal Cady samen met haar eigenaresse een gedragstraining volgen. Meer over Cady is te lezen in ons zwartboek. Gemeente Den Helder eerste gemeente die werkt met hondvriendelijke aanpak bijtincidenten 17 december 2010 De gemeente Den Helder geeft in haar Dierenwelzijnsnota de voorkeur aan de procedures en de methoden die door de Werkgroep Hulp In beslaggenomen Honden zijn ontwikkeld en waarbij de hond aan het Martin Gaus Adviescentrum wordt overgedragen ter beoordeling, ter verzorging en eventuele resocialisatie. Naast allereerst het belang voor de inwoners van Den Helder, hecht de gemeente ook aan de juiste procedures voor de hond bij de inbeslagname, zoals onder andere de inbreng van de Hondenbrigade in plaats van politie. Deze procedures gelden voor zowel in beslagname als verzorging in opslag als eventuele euthanasie. Het complete traject van probleemhonden kan op aanwijzing volgens artikel 2.4.18 APV Den Helder bestaan uit het probleemgedrag aan te pakken door het verplicht Sociaal Honden Vaardigheidsbewijs (SHV) halen door de eigenaar, de handhaving van het bestaand muilkorfgebod bij bijtincidenten en /of agressief gedrag in de APV Den Helder met de toevoeging dat de eigenaar een periode de tijd krijgt om zijn hond te resocialiseren. Inbeslagnames lopen wanneer dat mogelijk is via het Bestuursrecht en inbeslaggenomen honden komen voor beoordeling eigenaar en hond en training terecht bij Martin Gaus. Het traject wordt verplicht betaald door de eigenaar van de hond. Euthanasie kan worden bevolen wanneer bovenstaande traject niet tot resultaat leidt en alleen na overleg met een gekwalificeerd kynologisch gedragstherapeut. De Werkgroep Hulp Inbeslaggenomen Honden is erg blij met dit nieuwe beleid van de gemeente Den Helder dat daadwerkelijk de oorzaak wil aanpakken en waardoor honden nu eens niet het slachtoffer behoeven te worden. Hopelijk gaan veel gemeenten dit goede beleid navolgen. De Werkgroep Hulp Inbeslaggenomen Honden heeft zelf ook een uitgebreid protocol ontwikkeld voor gemeenten, deze kun je hier downloaden. Cady mag naar Martin Gaus 7 december 2010 Cady, het jonge zwarte mechelaarteefje van anderhalf jaar oud, mag uiteindelijk toch van het OM voor een maand naar Martin Gaus. Op 7 december vond de zitting plaats en stemde de officier van justitie alsnog hiermee in. Cady zal bij Martin Gaus veel aandacht krijgen en opnieuw beoordeeld worden. Ook de eigenaresse wordt bij dit proces betrokken. Na een aantal incidenten werd Cady op zes augustus 2010 in beslaggenomen. In de opslag werd zij na enkele maanden getest en doorliep de test wonder boven wonder redelijk goed. Ondanks dat de tester Matthijs Schilder geen enkele moeite had gedaan om een goed beeld te krijgen van de eigenaresse gaf hij toch het advies dat Cady niet naar huis terug mocht maar in plaats daarvan herplaatst diende te worden onder strenge voorwaarden. Wanneer er voor Cady binnen 3 maanden geen nieuwe baas gevonden werd diende zij geëuthanaseerd te worden zo luidde het advies. Gelukkig krijgen Cady en de eigenaresse nu een nieuwe en eerlijke kans. Meer over Cady is te lezen in ons zwartboek Bruce leeft nog! 10 augustus 2010 bron: care2 animal welfare, door ons vrij vertaald & enigszins ingekort
Het is nu bijna drie jaar geleden dat Bruce, een
Amerikaanse Staffordshire terrier, in Ierland opgesloten werd vanwege de regelgeving "DDA" uit 1991, in het Nederlands "wet gevaarlijke honden".
Voordat Bruce in beslag genomen werd was hij een vrolijke pup die zeer gelukkig samen leefde met zijn bazinnetje Shannon en een Labrador. Er is veel kritiek geweest, en nog, op de wet die de authoriteiten het recht geven om een hond die lijkt op een pitbull, of hij nu wel of niet agressief gedrag heeft vertoond, te doden.
Mensen van een stichting in Noord Ierland, East Galway Animal Rescue (EGAR), boden aan Bruce op te nemen. Zij deden dit mede omdat het juridische systeem in Noord-Ierland erg traag werkt.
Op 29 juli jl. reden Sarah Gunther en Daithí O'Hanlon van EGAR naar Noord Ierland, een reis van bijna 750 km vv. De twee, met Bruce, reden zeer blij terug naar hun opvangcentum. Bruce heeft het daar erg naar zijn zin. Het heeft dus geholpen, twee jaar lang protesteren, e.e.a. heeft meer dan 17.000 handtekeningen opgeleverd. 
Blacky terug naar huis
9 maart 2010 Blacky, een intacte Staffordshire terrier reu, was samen met zijn moeder betrokken bij een bijtincident. Beide honden werden daardoor in beslag genomen en hebben 11 maanden in de opslag gezeten. Omdat Blacky’s moeder niet was begonnen met de vechtpartij mocht zij meteen naar huis nadat zij met goed gevolg een risico-inschattingstest had doorlopen. Maar Blacky mocht, ondanks dat ook hij zonder veel problemen door de risico-inschattingstest heen kwam, toch niet terug naar zijn eigenaar. De gedragsdeskundige die de test afnam achtte de kans op herhaling te groot. Bovendien achtte hij de eigenaar niet in staat zijn hond te controleren. Op verzoek van de advocaat mocht Blacky van Justitie drie weken naar Martin Gaus voor resocialisatie en dit betekende dus een nieuwe kans en een nieuwe test. Blacky kwam zonder enige vorm van agressie door de risico-inschattingstest, die zeer veel bedreigende onderdelen bevat, heen, en gedroeg zich naar een klein wit hondje (hij had samen met zijn moeder een klein wit hondje aangevallen) zeer relaxed. Ook bleek hij zeer zacht en voorzichtig met de kleinzoon van Martin Gaus om te gaan. De eigenaar bleek niet de begeleider te zijn die betrokken was bij het bijtincident en toonde zich zeer verantwoordelijk door regelmatig met zijn hond te komen trainen. Blacky is nu weer thuis, gecastreerd.
Gesprek met Parket Generaal openbaar ministerie: OM houdt herstel bij Martin Gaus niet tegen februari 2010 Op 18 december 2009 had de Werkgroep een gesprek met het Parket Generaal van het openbaar ministerie (OM) in Den Haag. Het Parket Generaal geeft sturing aan het landelijke beleid ten aanzien van honden en hun eigenaren tegen wie een proces-verbaal is opgemaakt vanwege een (vermeend) bijtincident. In het gesprek is veel aan de orde gekomen. Wij hebben o.a. gepraat over de inbeslagname en het voorkomen daarvan, de lange duur van de inbeslagname, waarom de eigenaar niet meer aangepakt wordt, de test en de beïnvloeding van de inbeslagname op het testresultaat. In het gesprek werd duidelijk dat het OM niet al te veel kanten op kan, al zou zij soms willen, omdat dit wettelijk niet geregeld is. Zo valt een hond juridisch en wettelijk onder een zaak. Men vertelde ons dat ondanks dat een hond een zaak is, men bij het OM zich ervan bewust is dat het levende have betreft en ook aan deze zaken prioriteit wil geven. Hierover is een brief uitgegaan naar de rechtbanken en is voor deze zaken een aparte Officier van Justitie bij de rechtbanken aangesteld. Interessant was om te horen dat het OM het liefst net als wij ook een verplichte opvoedcursus ziet voor hondeneigenaren. Omdat de bijtkracht van honden nogal kan verschillen, ligt bij het OM de prioriteit voor deze verplichting bij bepaalde hondenrassen. Hierover zijn brieven uitgegaan. Het ministerie van LNV is hier echter geen voorstander van. Ook werd duidelijk dat het Parket Generaal in de nieuwe RAD (die dus niet is doorgegaan) de aandacht voor de eigenaar van de hond miste. De oorzaak van de bijtincidenten ligt immers vaak bij de eigenaar en daarom zou deze meer aangepakt dienen te worden. Hierbij is voor het OM onder andere verbeurdverklaring een optie, waardoor de hond niet terug gaat naar de oude eigenaar, maar herplaatst wordt. Positief was dat uit het gesprek duidelijk naar voren kwam dat het OM mensen die via hun advocaat gebruik willen maken van de herstelmogelijkheid bij Martin Gaus, als hun hond een euthanasieadvies na de test heeft gekregen, niet zal tegen houden. Omdat eigenaren nu helemaal niet weten hoe het met hun inbeslaggenomen hond gaat, hebben wij gevraagd of het niet mogelijk kan worden dat zij één keer per twee weken een kort verslag (eventueel met een foto) toegestuurd krijgen over hoe het gaat met hun hond. Dit verslag zou door de opslaghouder gemaakt kunnen worden en bijvoorbeeld via de Dienst Regelingen verstuurd kunnen worden naar de eigenaar of naar diens advocaat. In eerste instantie leek men hier welwillend tegenover te staan. Helaas werd er echter al gauw geconstateerd dat dit extra kosten met zich mee zou brengen en hield men de boot af. Na afloop kwamen er naar aanleiding van het gesprek nog diverse » vragen bij ons boven, die we later schriftelijk per brief naar het Parket Generaal stuurden en waar wij van hen » deze brief als antwoord kregen. Vijfde ter dood veroordeelde hond weer thuis na herstel 16 december 2009
De inbeslaggenomen herder Conan werd eerder in opdracht van Justitie getest door gedragsetholoog Matthijs Schilder. De hond kreeg na deze test een euthanasieadvies. Na een aantal weken bij Martin Gaus, waar Conan veel persoonlijke aandacht kreeg en sociaal contact met andere honden, slaagde de herder alsnog glansrijk voor dezelfde test. De rechter was zo aardig om, toen er een zaak uit viel, de zaak van deze hond naar voren te schuiven, zodat hij niet onnodig lang in opslag hoefde te zitten. Conan zit daardoor nu weer gezellig thuis bij zijn baasjes. In totaal hebben nu zes inbeslaggenomen honden die een (veelal herhaald) euthanasieadvies na een risico-assessment kregen de mogelijkheid van Justitie gekregen om bij Martin Gaus te herstellen van hun door de isolatie opgelopen trauma voordat ze de test opnieuw deden. Vijf van de zes honden slaagden daarna wel voor de test. Slechts één hond werd vrij direct na aankomst bij Martin Gaus ingeslapen omdat de hond te onberekenbaar en agressief van aard was. Dit laat zien dat het testresultaat erg onbetrouwbaar is wanneer een hond getest wordt vanuit een situatie van opsluiting en isolatie. Helaas worden er hierdoor veel honden na een slecht testresultaat onterecht geëuthanaseerd. Rocko eindelijk vrij 7 december 2009
Rocko, de jonge onstuimige kruising herder (zie het zwartboek), is eindelijk weer thuis bij zijn bazin en zijn hondenvriendjes. Rocko zat een jaar en drie maanden lang onterecht in een opslag. Hij was inbeslaggenomen omdat hij de hele nacht in de tuin zat te blaffen en de hondenbegeleider die over de schutting ging hangen dacht dat het mogelijk was dat Rocko wel eens zou kunnen uitbreken en dan iemand zou kunnen bijten. De rechter deed op 20 augustus de uitspraak dat de inbeslagname onrechtmatig was en Rocko terug naar huis mocht. Drie maanden na deze uitspraak was Rocko nog altijd niet thuis. Behalve dat dit uiteraard voor Rocko en zijn bazin geen goede zaak was, werd er hierdoor ook nog eens onnodig overheidsgeld verspild.
Werkgroep Hulp Inbeslaggenomen Honden stuurde daarom een brandbrief naar de verantwoordelijke ambtenaar voor de vrijlating van Rocko.
Inbeslaggenomen honden uit Bulgarije 2 december 2009
De honden kwamen uit Sofia op voorspraak van de stichting Galgo International omdat zij geen kans hadden om de komende kou te overleven. De honden, waarvan het merendeel pups, zouden zeker doodgevroren zijn in het plaatselijke opvangcentrum waar niemand zich iets van de dieren aantrekt, behalve de vrijwilligers van Animal Rescue Sofia. Nadat de honden op 3 november in beslaggenomen werden vanwege de slechte vervoersomstandigheden heeft de Werkgroep Hulp Inbeslaggenomen Honden diverse brandbrieven verstuurd naar het ministerie van LNV met het verzoek de honden over te dragen voor resocialisatie en om ze niet te testen. Benadrukt werd dat deze honden in korte tijd al veel meegemaakt hadden en veelal een ellendige voorgeschiedenis hadden en geen goede basis. Rust en vertrouwen in een mens krijgen is daarom een eerste logische vereiste.
De slechte omstandigheden voor honden en de vele dodingsstations in sommige Europese landen is een Europees probleem waar dierenliefhebbers hun ogen niet voor kunnen sluiten. Dit wordt echter niet ingezien door een dieronvriendelijke Nederlandse overheid die de discussie niet wil aangaan over de noodzaak van het opvangen van dieren die anders een wisse dood tegemoet gaan, en die zich vooralsnog niet wil inzetten voor een betere regelgeving in Europa. Rocko zit nog steeds vast 1 december 2009 Rocko, de jonge onstuimige kruising herder (zie het zwartboek) die in september 2008 in beslaggenomen werd, zit nog steeds vast ondanks dat de rechter op 20 augustus 2009 de uitspraak deed dat de inbeslagname onrechtmatig was en Rocko terug naar huis mocht. Rocko was inbeslaggenomen omdat hij de hele nacht in de tuin zat te blaffen en de hondenbegeleider die over de schutting ging hangen dacht dat het mogelijk was dat Rocko wel eens uit zou kunnen breken en iemand zou gaan bijten. Rocko zit nu al bij elkaar een jaar en twee maanden voor niets vast. En de laatste maanden dus helemaal zonder reden. Een enorme verspilling aan overheidsgeld. Rocko had met wat goede wil van justitie al op 21 augustus thuis kunnen zijn. Het is stuitend hoe Rocko als een inbeslaggenomen ding behandeld wordt en hoe er aan zijn eigenwaarde en de gevoelens van zijn verzorgster voorbij wordt gegaan. Werkgroep Hulp Inbeslaggenomen Honden heeft een brandbrief gestuurd voor de vrijlating van Rocko. Pechvogel Ruby wordt uiteindelijk geluksvogel 5 oktober 2009
Nieuw thuis voor vier keer ter dood veroordeelde hond
Ruby was in 2009 regelmatig in het nieuws omdat zij lange tijd angstig en geïsoleerd in een opslag zat en daar op afgerekend dreigde te worden. Nadat Ruby in maart 2009 eindelijk vrij kwam na een periode van herstel bij Martin Gaus en zij geslaagd was voor de levenstest, zat zij nog geen maand later opnieuw in de opslag omdat de eigenaar de hond niet langer onder controle had. Als reactie daarop verzocht de Werkgroep in een brief aan de Officier ernstig te overwegen om uit gevoel voor rechtvaardigheid de hond te herplaatsen in plaats van te doden.
Ruby heeft het in haar nieuwe thuis erg naar haar zin en is lief en sociaal naar de andere huisgenoten en het bezoek.
Voor wie meer wil weten over de voorgeschiedenis van Ruby:
De eerste keer zou Ruby geëuthanaseerd worden vanwege de RAD, maar die verviel. Toch wilde de officier haar laten doden omdat de opslagkosten te zwaar wogen en een test van de opslaghouder dat adviseerde, maar daar stak de advocaat bijtijds een stokje voor. Daarna werd duidelijk dat ze toch getest zou worden met het risico-assessment dat minister Verburg liet ontwikkelen. Ruby werd daarop door gedragsbioloog Matthijs Schilder in de kennel getest. Ruby zat toen al 11 maanden geïsoleerd in een kennel en was hierdoor zo bang geworden dat ze pas durfde te eten als ze alleen was. Hierdoor was ze nauwelijks te testen, met als resultaat het advies: euthanasie. In februari 2009 mocht Ruby met hulp van onze inmenging herstellen bij Martin Gaus. Daar bleek zij een lieve hond. Ze slaagde met vlag en wimpel voor de test die opnieuw door Matthijs Schilder werd afgenomen en mocht terug naar haar baas. Deze was lichamelijk erg achteruit gegaan en bleek niet langer in staat controle over zijn hond Ruby te hebben.
Nog geen maand later zat Ruby opnieuw in de opslag. Ruby was tegen een vrouw opgesprongen die later een blauwe plek op haar been had.
De Werkgroep schreef de Officier van Justitie een brief met het verzoek Ruby niet het slachtoffer van de onbekwaamheid van deze eigenaar te laten worden. Zij deed Justitie het voorstel Ruby te laten adopteren door een gedragstrainster van Gaus. De officier stemde hierin toe. Groot was de teleurstelling over Ruby: de trainster die haar wilde adopteren trok zich terug omdat zij niet aan de voorwaarden kon voldoen. De coördinator van de Werkgroep belde na enige tijd naar Justitie om te horen of al bekend was wat er met Ruby ging gebeuren. Zij kreeg te horen dat er besloten was tot euthanasie en dat telefoontjes over deze hond niet meer doorgeschakeld mochten worden. Om Ruby toch nog een laatste kans te geven bood de werkgroepscoöördinator aan dat zij zelf Ruby onder strenge voorwaarden wilde adopteren met de belofte aan Justitie dat zij de hond alsnog zou laten inslapen als het niet zou gaan. Bij uitzondering werd de euthanasie uitgesteld en het voorstel in een brief aan de officier voorgelegd. Op haar verjaardag kreeg de coöördinator telefonisch te horen dat Justitie akkoord ging: een mooier cadeau was niet denkbaar. Het gaat nu prima met Ruby, ze is een lieve hond die een vriendelijk en enthousiast karakter heeft. Van een genetisch gevaarlijke hond, zoals in de Zembla-uitzending van 31 mei 2009 over Ruby gesuggereerd werd, is geen sprake. Wel van een gespierde hond die graag opspringt en scherpe nagels heeft en wat onbehouwen kan zijn omdat ze haar kracht niet kent. De RAD, de isolatie van de inbeslagname, het slechte imago van deze honden dat voornamelijk door de verkeerde eigenaren ontstaan is, en een eigenaar die de controle verloor werden deze hond bijna fataal. Zie ook het filmpje van Martin Gaus over Ruby in haar nieuwe thuis: Blijf vechten voor Bruce 10 juli 2009 Kijk naar het ontroerende filmpje op Youtube waar mensen om het leven voor Bruce vechten. Bruce is inbeslaggenomen omdat hij type pitbull is en ze willen hem doden net zoals hier onlangs nog gebeurde.
Ook de dierenbescherming Engeland springt op de bres voor Bruce.
Een link naar de petitie: Wat Zembla vergat te vertellen over Ruby en de pitbulls 31 mei 2009 Wie zal niet geschokt zijn geweest na het zien van de Zembla-uitzending op 31 mei waarin een vader vertelt hoe zijn kind door een pitbull werd doodgebeten. Vanuit de positie van deze vader is het zeer logisch dat hij dit soort honden verfoeit en het liefst ziet verdwijnen. Maar deze beelden dateren uit 1993 waarin drie afschuwelijke bijtincidenten bij kinderen ertoe hebben geleid dat honden louter op grond van een bepaald uiterlijk vogelvrij werden verklaard in de Regeling Agressieve Dieren (RAD). In de 15 jaar daarna zijn duizenden honden daardoor inbeslaggenomen en slechts om uiterlijke kenmerken na maanden en soms jaren isolatie in een kennel van justitie gedood.
Om even de droge feiten weer te geven: hondenbeten veroorzaken jaarlijks 1,2 sterfgevallen, 230 ziekenhuisopnames en 7000 spoedeisende behandelingen. Ter vergelijking: sportbeoefening resulteert per jaar in 11 doden en 160.000 spoedeisende behandelingen. Doe-het-zelf-activiteiten veroorzaken 3,5 sterfgevallen per jaar en 30.000 spoedeisende behandelingen. Jaarlijks worden veel meer kinderen gedood door hun ouders dan door een hond. Nog veel meer kinderen raken ernstig getraumatiseerd vanwege incest of mishandeling door de ouders. Moeten we dan ook alle ouders met bepaalde uiterlijke kenmerken maar verbieden om de veiligheid voor kinderen te waarborgen? Nee, natuurlijk niet. Om de veiligheid van kinderen te waarborgen zou preventief gewerkt moeten worden aan de oorzaak van de mishandeling. In Zweden doet men dat; beide ouders zijn verplicht deel te nemen aan een opvoedcursus waar ze ook hun problemen kunnen ventileren. Hierdoor worden problemen vroeg gesignaleerd en kan er zonodig bijtijds ingegrepen worden. Kindermishandeling daalde hierdoor in Zweden. Een verplichte opvoedcursus voor eigenaren met honden is daarom helemaal niet zo’n gek idee. Helaas had onze minister Verburg daar geen zin in toen wij haar dat voorstelden. Klaarblijkelijk kost het haar veel minder moeite om een hond na een test te laten euthanaseren. De eigenaar, die moet zorgen dat het gedrag van zijn hond in goede banen wordt geleid, vergeet ze te testen. Ook de fokkers worden niet aangepakt, terwijl bij een deel van de bijtende honden daar heel duidelijk de oorsprong van het probleem ligt. Nog altijd worden honden gefokt en geshowd enkel op uiterlijke kenmerken, beschreven in de rasstandaard. Hoe agressief je hond ook is, je mag er, op een paar rasuitzonderingen na, gewoon mee fokken. Daarnaast zorgen veel fokkers niet voor een goede socialisatie in de inprentingfase bij de pups. De meeste fokkers laten de pups opgroeien in kennels en niet in het gezin. Honden kunnen hierdoor slecht gesocialiseerd raken en angstbijters worden. Dit zou verboden moeten worden. De Zembla-uitzending begint met een pitbull die een pop aan valt. Ik weet net als de makers van de uitzending verder niets over deze hond, behalve dat hij maandenlang vanwege de inmiddels afgeschafte RAD opgesloten heeft gezeten. Vrolijk word je daar in ieder geval niet van en zeker niet als er een plastic pop tegen je aangeduwd wordt. Het is de vraag of deze hond werkelijk zo gevaarlijk was toen hij de pop aan viel of dat hij afgerekend werd in de test op het trauma, dat hij had ontwikkeld door de lange isolatie? Deze hond is nu dood zoals zo veel RAD- honden die getest werden na een lange inbeslagname. Wij hebben minister Verburg herhaaldelijk verzocht om deze groep honden die zeer lang in de opslag zat een eerlijke kans te geven en eerst te laten herstellen voordat ze getest werden. De minister gaf nooit antwoord. Vier honden uit deze groep RAD-pitbulls die na de test een euthanasieadvies kregen mochten herstellen bij Martin Gaus en slaagden daarna alsnog voor dezelfde test. Eén van die honden is Ruby die men in de Zembla-uitzending vlak na een afschuwelijk bijtincident bij een kind liet zien. Gesuggereerd werd dat Ruby zich na vrijlating in korte tijd schuldig maakte aan drie bijtincidenten. Er was echter slechts sprake van één incident. Ruby sprong tegen een 21 jarige vrouw op die de deur van de liftruimte opende. De vrouw had later een rode pijnlijke plek op haar been, maar geen bijtwond. Ruby werd opnieuw inbeslaggenomen en heeft nu daardoor een euthanasieadvies. Ook werd in de uitzending gezegd dat Ruby na het slagen voor de test nog eens een extra opvoedcursus heeft gekregen bij Gaus. Dit bewijst volgens Zembla dat opvoeden niets helpt bij deze honden. Ook dat klopt niet. Ruby heeft in verband met de oude RAD een jaar in opslag gezeten. Zij kon slecht tegen de isolatie en was daardoor erg angstig. Hierdoor kreeg zij na de test een euthanasieadvies. Met toestemming van justitie kreeg zij daarna de kans om drie weken te herstellen bij Gaus. Pas daarna slaagde zij voor de test. Dat zij na een maand weer terug in de opslag kwam heeft zij geheel aan haar eigenaar te danken die zich niet hield aan de afspraken met Gaus. Ruby heeft geen verkeerde genetische aanleg. De bijtincidenten met Oscar en Ruby waren nooit gebeurd wanneer hun eigenaar de honden de snoetenband had omgedaan en volgens afspraak de honden apart had uitgelaten. De honden staan in de opslag waar ze zitten en bij Martin Gaus bekend als mensvriendelijke honden waar niets mis mee is. Veel honden kunnen de fout in gaan wanneer hun eigenaar ze niet of verkeerd begeleidt. Ook de andere drie honden die met toestemming van justitie bij Martin Gaus mochten herstellen zaten lang in de opslag en hadden een herhaald euthanasieadvies. Met deze honden gaat het goed, mede doordat de eigenaren de verantwoording nemen over hun hond en zich goed aan de afspraken houden. Zembla suggereert in de uitzending dat minister Verburg door dreiging overstag is gegaan om de RAD af te schaffen. Weer zouden het die dierenactivisten zijn die bedreigen, maar nu uit rechtse hoek. De protesten tegen de onrechtvaardige RAD kwamen echter niet alleen van een aantal zwaar gefrustreerde, getatoeëerde rechtse pitbulleigenaars. De hele dierenbeschermingswereld en veel politieke partijen waren tegen deze regeling omdat het niet eerlijk is om een hond louter om zijn uiterlijk ter dood te veroordelen. De eindconclusie van het rapport van de Commissie van Wijzen ‘Hondenbeten in perspectief’ was zeer duidelijk: deze regeling loste niets op: de pitbull-terriërs stierven niet uit in Nederland en ook het aantal ernstige bijtincidenten was niet afgenomen. De Commissie adviseerde dan ook om bij intrekking van de RAD de handhaving niet in de eerste plaats op de honden, maar op de eigenaren te richten. Helaas heeft de minister en tot nog toe geen enkele gemeente in Nederland dit advies opgevolgd. Men blijft met de kraan open dweilen en de hond blijft als enige de klos. En niets staat onverantwoordelijke eigenaren in de weg om weer een nieuwe hond een gevaar in de omgeving te laten zijn. Er is geen mens die het hen verbiedt. Ruby weer in dodencel door nalatigheid baas!!! 27 mei 2009 Baas in de fout hond in dodencel De Werkgroep Hulp Inbeslaggenomen Honden heeft de rechter en officier van Justitie van Amsterdam in een brief verzocht ernstig te overwegen om uit gevoel voor rechtvaardigheid de inbeslaggenomen honden Ruby en Oscar te herplaatsen in plaats van te doden. Beide honden zitten nu in de opslag met een euthanasieadvies omdat de eigenaar zich niet aan eerder gemaakte afspraken hield waardoor er twee (lichte) bijtincidenten konden plaats vinden. De Werkgroep vindt het strijdig met het rechtsgevoel wanneer honden gedood worden vanwege de nalatigheid van hun eigenaar. Bovendien blijkt uit de praktijk van de laatste tien jaren dat dit niet de manier is om het aantal bijtincidenten te doen verminderen. Niet de honden, maar de eigenaren zelf dienen aangepakt te worden. Dergelijke onverantwoordelijke hondenbezitters kunnen anders vervolgens weer een nieuwe hond aanschaffen en keer op keer met hun honden in de fout gaan. De herplaatsing van beide honden hoeft geen probleem te zijn want een ervaren gedragstrainster van het Martin Gaus gedragscentrum heeft laten weten Ruby graag te willen adopteren. Een gerenommeerd asiel wil voor de hond Oscar garant staan om een goede verantwoordelijke baas te vinden die zich aan de opgelegde voorwaarden houdt.
De Werkgroep hekelt het huidige beleid om de zwarte piet altijd naar de honden toe te schuiven. Ook incompetente automobilisten worden getest en zonodig wordt hun rijbewijs afgenomen. De auto wordt dan terecht niet als schuldige aangewezen en ook niet gesloopt. Een eigenaar die zijn hond aantoonbaar niet goed meer kan begeleiden en zich niet aan afspraken houdt is eveneens een gevaar in de openbare ruimte. Het logische gevolg zou moeten zijn dat een eigenaar gedwongen wordt afstand te doen van zijn honden en dat deze herplaatst worden bij mensen die ze wel goed kunnen begeleiden. Ruby en Oscar zijn geen gevaarlijke honden. Beide honden staan bekend als mensvriendelijk bij hun verzorgers in de opslag en bij de gedragstrainers van Martin Gaus. Oscar was een paar dagen voor het bijtincident gecastreerd en pas na een week of drie beginnen de eerste positieve resultaten merkbaar te worden van castratie door het dalen van het testosteron waardoor het machogedrag afneemt. Daar komt nog bij dat Oscar niet gewend was een teef naast zich te hebben, wat het machogedrag danig versterken kan. Dat zijn eigenaar bovendien ruzie maakte met een buurman op een krappe galerij moest er bijna wel toe leiden dat de reu Oscar zich geroepen voelde voor zijn teefje en eigenaar op te komen en de buurman in de arm beet. Dat de eigenaar hier geen lering uit trok bleek toen, nog geen maand later, ook nog eens Ruby opnieuw inbeslaggenomen werd. Ruby is dan voor de tweede keer in haar leven tegen iemand opgesprongen en heeft met haar bek tegen het been van een vrouw gestoten waardoor er een rode pijnlijke plek ontstond. Wanneer de eigenaar volgens afspraak beide honden apart aangelijnd had uitgelaten én de muilkorf op de juiste manier had omgedaan hadden deze incidenten nooit kunnen plaats vinden. De Werkgroep betreurt het dat inbeslaggenomen honden niet de bescherming krijgen die zij verdienen. Zij worden in de onderhavige procedures helaas nog steeds louter als zaak behandeld. Aan dieren wordt echter in de Gezondheids- en Welzijnswet voor Dieren een eigen intrinsieke waarde toegekend, en zij dienen volgens deze wet dan ook steeds als wezens met bewustzijn en gevoel behandeld te worden. Ook in het EU-verdrag van Lissabon (2008) worden dieren als 'sentient beings' beschouwd, waarmee men zorgvuldig dient om te gaan. Ruby herstelt bij Martin Gaus van trauma door inbeslagname (filmpjes):
Werkstraf voor doodslaan hond 27 mei 2009 bron: De Telegraaf DOKKUM - Een 41-jarige vrouw en een 46-jarige man hebben 180 uur werkstraf gekregen voor de gruwelijke mishandeling van hun hondje Joey... De vrouw uit Leeuwarden en de man uit Dokkum hebben dinsdag bij rechtbank in de Friese hoofdstad ieder een werkstraf van 180 uur gekregen. Ze stonden terecht voor het doden van hun hondje in het Leeuwarder Zamenhofpark in april vorig jaar. Het duo vond dat de Beagle te veel verhaarde en sloegen hem met een klauwhamer. Het dier werd vervolgens half dood in een vuilcontainer gedumpt waar het overleed. Vierde ter dood veroordeelde hond mag naar huis na herstel 24 april 2009
Gino, die tot tweemaal toe een euthanasieadvies kreeg, slaagde een maand geleden alsnog voor de levenstest nadat hij vooraf een maand van de door de lange inbeslagname opgelopen trauma’s had mogen herstellen bij Martin Gaus. Gino komt uit de groep van 60 RADhonden die in opdracht van minister Verburg getest zijn vanuit een maandenlange en soms zelfs jarenlange isolatie waardoor de testuitslag zeer negatief werd beïnvloed. 41 honden kregen daardoor een euthanasieadvies. Gino is een van de drie (Gino, Boby en Ruby) van deze 41 ter doodveroordeelde honden die door inmenging van advocaat en eigenaar konden herstellen bij Martin Gaus en daarna alsnog slaagden voor de test en naar huis mochten. Frappant is dat al deze honden die volgens de opslaghouder en de tester niet benaderbaar waren, bij Martin Gaus na het geven van veel persoonlijke aandacht en een soortgenoot in een mum van tijd veranderden in vriendelijke aardige honden die bovendien na de herstelperiode ook nog eens slaagden voor de test. Diverse keren is nu al uit rapportage bij honden met een euthanasieadvies gebleken dat de opslaghouder zeer bevooroordeeld was terwijl hij niet veel tijd en energie in de hond gestoken had om daadwerkelijk goed contact met de hond te krijgen. Honden worden hier echter wel op afgerekend. Daarbij komt dat de test onredelijk zwaar is. In de test wordt de lichaamstaal van de hond niet gerespecteerd. Clementie aan Verburg gevraagd voor 24 honden in dodencel 24 april 2009 Minister Verburg heeft nog altijd niet gereageerd op de brandbrief die Comité Dierennoodhulp, de Sophia-Vereeniging tot Bescherming van Dieren en de Stichting Rechten voor al wat leeft op 20 april aan haar verstuurd hebben. In de brandbrief werd aan haar het dringende verzoek gedaan om de executie van 24 pitbulls met een euthanasieadvies, uit te stellen en hun voorstel te honoreren om de honden alsnog een rechtvaardige kans te geven. Gevreesd wordt dat ondertussen alle honden nu gedood zijn. Aan de minister werd in de brandbrief voorgesteld dat de dierenorganisaties zelf de kosten voor drie weken herstel voor deze 24 ter dood veroordeelde honden op zich zouden nemen, waarna er een nieuwe test bij deze honden afgenomen kan worden. Martin Gaus had zich bereid verklaard om deze honden bij hem te laten herstellen. De 24 honden waren afkomstig uit een groep van 60 pitbulls die nog opgesloten zaten vanwege de inmiddels afgeschafte Regeling Agressieve Dieren. Deze honden zijn ondanks eerder gemaakte bezwaren van de dierenorganisaties getest vanuit maandenlange isolatie in gevangenschap. 41 honden kregen een euthanasieadvies. Minimaal 17 honden waren er toen de brandbrief verstuurd werd al gedood. Eerder konden vier honden, die door de test een herhaald euthanasieadvies kregen, door inmenging van advocaat en eigenaar herstellen bij Martin Gaus en slaagden daarna voor de test en mochten naar huis. De dierenorganisaties vinden het niet correct dat de minister de eigenaren van de overige honden niet op de hoogte heeft gesteld van deze mogelijkheid, waardoor deze honden een rechtvaardige behandeling en kans op verder leven nu onthouden wordt. Omdat de minister nooit op de eerder gestuurde brieven met het dringende verzoek de honden een rechtvaardige behandeling te geven geantwoord heeft is er een klacht ingediend bij de Nationale Ombudsman. |
8 maart 2011- Soms gaat het niet zoals je wilt en dat is dan een heel hard gelag. Zo ook met Roco.
Roco is één van die honden die zichtbaar niet tegen de isolatie van de opslag kan. Hij is daar onbenaderbaar, bang en agressief.
Cady, het jonge zwarte mechelaarteefje van anderhalf jaar oud, is gisteren opnieuw getest door gedragsetholoog Matthijs Schilder, nadat ze een maand bij Martin Gaus heeft doorgebracht om te herstellen van haar door de isolatie opgelopen trauma.
De op 3 november in Heerlen aangehouden 36 verwaarloosde honden uit Bulgarije zijn na een maand eindelijk vrijgegeven en overgeplaatst naar een gerenommeerd asiel voor herplaatsing.
Desondanks werden de honden weken in quarantaine gehouden en werd er één hond dood gemaakt vanwege vermeend agressief gedrag. Bovendien werden ook nog eens alle honden onderworpen aan een test van een gedragsetholoog van de Universiteit van Utrecht.
Hoe Zembla met deze problematiek omgaat in bedoelde uitzending is illustrerend voor hoe de media en de politiek de hond maar al te vaak als zondebok aanwijst en niet de moeite neemt de kern van de oorzaak, hun bazen, aan te pakken om zo daadwerkelijk iets tegen bijtincidenten te doen. Moedwillig heeft Zembla foutieve informatie over Ruby naar buiten gebracht. De ware toedracht wisten zij wel degelijk omdat zij inzage in de politiedossiers hadden, uitgebreid met Martin Gaus hadden gepraat over Ruby, een kritische brief van Martin Gaus gehad hadden en een persbericht over de inbeslagname van Ruby van ons. Ruby wordt in de Zembla-uitzending misbruikt als voorbeeld van een gevaarlijke hond met verkeerde genetische aanleg, die zich schuldig heeft gemaakt aan drie bijtincidenten en bij wie opvoeden niets helpt. Wat bezielt Zembla om deze leugens op te dissen en opnieuw een hetze aan te wakkeren tegen de pitbulls en niet de oorzaken: de eigenaren en fokkers aan te pakken?
De 7 jaar oude American Staffordshire terriër Ruby was al eerder in het nieuws omdat zij al ruim een jaar lang in de opslag zat vanwege de inmiddels afgeschafte Regeling Agressieve Dieren. Begin maart kwam Ruby eindelijk vrij nadat ze na drie weken herstel bij Martin Gaus van haar trauma door de lange isolatie geslaagd was voor de levenstest. Slechts een paar dagen na thuiskomst van Ruby werd Oscar, de andere hond van de eigenaar, in beslaggenomen. Nog geen maand later was ook Ruby de pineut en verdween ook zij weer in de opslag.
De zes jaar oude pitbull Gino, die een jaar lang opgesloten zat in een kennel van Justitie vanwege de afgeschafte Regeling Agressieve Dieren is met toestemming van de rechter eindelijk weer thuis.